|
Een voetbalcolumn op woensdag
Mijn mening over voetbal in het algemeen en
Ajax in het bijzonder |
Vorige
columns:
Aanbevolen voetbalboeken:
|
|
|
Links:
ajaxshowtime.com
|
Wij hebben nou eenmaal onze Mokumse trots en als we al jaren roepen dat er aan de Maas ziekenfondsvoetbal gespeeld wordt, dan willen we daar natuurlijk geen product van in ons ooit zo mooie Ajaxshirt. En zeker niet deze Drenthe. Die ging na vier gelukte passeerbewegingen van De Kuip naar Madrid en scoorde in zijn eerste oefenwedstrijd per ongeluk gelijk een wereldgoal. Daarna dacht vooral meneertje Drenthe zelf dat hij een wereldspeler was en de rest is bekend. Als je de foute bril van Foppe de Haan wilt zien beslaan, dan moet je over de mentaliteit van Royston beginnen. Succes verzekerd, al valt dat wel in de categorie 'bejaarde pesten' en dat is te gemakkelijk. Gelukkig hoort bij deze zelfbenoemde wereldspeler ook een dito salaris en dus kunnen we dreadlokje niet betalen. Hij mag misschien zelfs wel blíjven in Madrid en dat kan alleen maar positief uitwerken op onze nachtrust. In ieder geval op die van mij.
Weer rustig slapen en dan dromen van Dennis Rommedahl,
want die komt opmerkelijk in het nieuws. Wat een beetje vertrouwen allemaal niet met
een mens kan doen. Nog vorige week had ik deze sympathieke Deen op mijn lijstje
staan, om opgehaald te worden door het plaatselijke kringloopbedrijf. Voor
bijvoorbeeld een Zwitserleven als Grasshopper of misschien al wel terug naar
Denemarken. Gaat hij
in Groningen ineens beslissende dingen doen! Met een assist en een technisch
hoogstaand doelpunt dompelde hij ons zondagmiddagse verjaardagsfeestje onder in een
gelukzalig bad van bruisende champagne. De buren bonkten op de muur of het wat
zachter kon, maar dat kan ook de hartslag tegen mijn slapen zijn geweest. Winnen is
zoveel intenser als het onverwacht gebeurt. Na het open huis tijdens het
Amsterdam Tournament hoopte ik stilletjes dat de schade in de Euroborg binnen de perken
zou blijven. Veranderde ik mijn uitbundig voorspelde 1-3 in een voorzichtige 1-1. Achteraf waren het zorgen om
niks.
Zorgeloos richting RKC derhalve.
Hoewel, er is één dingetje: wanneer heeft John van 't Schip voor het laatst in
het openbaar spontaan gelachen? Zou hij al enige tijd weten dat Petrovic eraan
komt en dat dat voor hem blijvend gevolgen zou kunnen hebben? Mist hij Marco, of
vindt hij het maar niks om net als Jol tijdens wedstrijden in dat
verschrikkelijke trainingspak te moeten zitten? Dat ís ook geen gezicht, maar
zolang we winnen hoor je daar niemand over. Zelfs de Jolige 4-4-2 wordt door
het gros van de Ajacieden gepruimd en er zijn al hele wedstrijdhelften dat ik er
niet aan denk. Je ziet het alleen maar bij de aftrap. Daarna loopt alles lekker
door elkaar en maakt het mij niet zo gek veel uit wie er buitenom komt,
afgemeten voorzetten geeft, of wie ze uiteindelijk virtuoos over de keeper
stift. Als het maar gebeurt. En als zelfs Rommedahl daartoe nu al in staat blijkt, dan
gaat het toch gewoon een gek en vrolijk seizoen worden? In ieder geval tot 16
augustus. Wie dan leeft wie dan zorgt. |
|
|
Ron Schiltmans
|
||
|
|
||
