Met deze brief wil ik mij, aan de vooravond van de belangrijke wedstrijd Ajax -
VVV, tot jullie wenden. Wil ik jullie even apart nemen, om voor eens en voor
altijd van iets af te zijn, wat mij al tijden aan jullie stoort. Vooral aan jou,
Frank, maar dit seizoen dus ook aan Siem. En begrijp me goed, ik zeg dit alleen
maar om jullie, en daarmee dus onze prachtige club te helpen. Noem het maar 'in
het belang van Ajax', dat deden er meer de laatste jaren. Maar dat is het in
mijn ogen dus ook. Je kent me.
Het moet nu echt eens ophouden, Frank. VVV staat zestiende, en komt met
knikkende knietjes zaterdagavond naar Amsterdam. Dat weten wij en dat weten zij.
Limburgers zijn leuk, maar ze schijten een vlaai als ze de rivieren over moeten.
Is altijd al zo geweest en dat moet ook zeker zo blijven. Geert Wilders doet het
inmiddels ook weer, en dat is goed zo. Is zelfs landsbelang.
Ga vrijdagmiddag op die persconferentie in vredesnaam niet uit zitten stralen, dat je het allemaal al weet. Bewaar die prachtige glimlach
maar voor het derde achteloze doelpunt van je aanvoerder, zaterdagavond. Voor
dat rollertje, dat tergend langzaam via binnenkant paal alsnog binnen rolt. Met
wat hollende Limburgers erachteraan, wanhopige eindigend in de netten. En neem
dat derde doelpunt voor kennisgeving aan. Een knipoog naar Hennie, een zacht
stompje tegen de brede schouder van Dennis, dat moet genoeg zijn. Niet met zijn
drieën in een onhandige groepsknuffel zes keer op en neer
springen, omdat we gescoord hebben tegen een plaatselijke VVV, oké? Ben telkens
bang dat de bril van Spijkerman eraan gaat.
Maar ga vooral niet tegen die vervelende pers een beetje onderuit gezakt, op de
automatische piloot zitten bassen dat we VVV zeker niet mogen onderschatten.
Spreek dat NIET uit! Dat is zo gênant. De spelers zien en horen dat óók. En wat
doen jonge spelers als je zegt dat ze iets niet mogen? Inderdaad Frank, dan gaan
ze het juist wél doen. Daarom zit half voetballend Nederland vol met plakplaatjes.
Omdat die van mama eigenlijk niet mochten. Stiekem tóch gedaan, want een
onafhankelijke voetballer doet wat hij wil. Gregory schijnt er in Parijs
inmiddels al de diverse gezichten van Mirálem in te herkennen. Doodongelukkig
daar, met al dat geld. Sulejmani híer blijkbaar ook. Zouden ze elkaar missen,
denk je?
En ook jij Siem, hebt een belangrijke taak. Als trotse aanvoerder doe je
inmiddels bijna alles goed, ook in het veld. Je gaat voorop in de strijd, maakt
mooie en belangrijke doelpunten en staat altijd en overal de pers uiterst netjes
te woord. Je bent de vriendelijkheid zelve, maar deze week even niet, Siem. Ook
van jou wil ik niet horen dat we onze tegenstander heus wel serieus nemen. Doe
het niet. Zeg het niet! Loop gewoon fronsend door, als er vanmiddag een
microfoon onder je neus gehouden wordt. Kijk nors en zwijg. Doe afwezig,
simuleer een focus. Augen sagen mehr als Worte, dat zag je woensdag nog. Voer de
druk op. Dat is nodig, zeker tegen VVV.
Grijp vervolgens zaterdag vanaf 19:45 uur die lieve Limburgers meteen resoluut
bij het strottehoofd, om ze pas tegen theetijd weer los te laten. Anders moet ik
daar weer wat van komen zeggen, en ik kan natuurlijk niet overal tegelijk zijn hè.
Ze hebben me bij Ajax Life namelijk gevraagd, of ik in de rust drie keer zou willen
schieten op Aegon, nu het nog kan. Maar
ik zie liever schieten op VVV, Siem.
Doe mij een plezier en maak er
meteen drie
vóór rust. En beloof er met de groep, met weergaloos Ajax-spel, ook nog eens drie
daarna. Dan leg je tenminste niet alle druk bij mij, om in de pauze onze
voetbalavond alsnog te redden. Bovendien is de kans groot dat het er bij mijn
eerste schot al inschiet, gezien mijn huidige fysieke gesteldheid. Ze kunnen me
de rug op, al dagen. En dat is inmiddels daar dan ook pijnlijk voelbaar.
Nee, Siem en Frank, ik laat keihard inschieten liever over aan fitte Ajacieden.
Dan heb ik ook een keer een relaxte avond. Heb hopelijk een volle en
enthousiaste ArenA achter me, maar ik verwacht van wel. Reken op jullie.
Allebei.
